Wiele mam podczas wysadzania swoich dzieci używa sygnałów dźwiękowych i wizualnych, a czasami ich kombinacji.

Sygnały wizualne

Jako sygnału wizualnego możesz używać, np. określonego gestu, nasuwa się tu np. znak z języka migowego. Ja składam moją prawa dłoń w pięść i (kciuk w pięści) i poruszam pięścią wraz z przedramieniem trzy razy w górę i w dół. Niektóre dzieci z czasem przejmują ten znak.

Sygnały akustyczne (dźwięki)

• "si si si"
• "siusiu"
• "ee"
• "sssssss"
• lub podobne

Mowa ciała i bodźce kluczowe

Zawsze jeśli podczas wysadzania oprzesz plecki dziecka o swój brzuch i napniesz jego mięśnie to twoje dziecko też prawdopodobnie uaktywni swoje mięśnie brzucha. Dzięki temu wspomagasz ruch jelit dziecka i ułatwiasz mu zrobienie kupki.

Mamy z plemienia Inuitów na Alasce wysadzają swoje dzieci nad miską lub nocniczkiem, które trzymają na swoich kolanach i podczas tej czynności dmuchają maleństwu delikatnie na główkę. Judith Goldsmith w swojej książce Childbirth Wisdom from the World's Oldest Societies pisze o Matkach z plemienia Bafut w Kamerunie, które jako sygnał kluczowy motywujący dziecko do zrobienia siusiu przyjęły delikatne kołysanie dziecka w górę i w dół. Kiedy chcą, aby dziecko zrobiło kupkę trzymają je spokojnie nad ziemią.

Innym bodźcem kluczowym może być sam fakt rozbierania. Szczególnie w krajach o zimnym klimacie, np. na terenach zamieszkiwanych przez Indian Ameryki Północnej, czy przez Eskimosów, dzieci szczelnie otulane sąw skóry. Tylko w "szczególnych" przypadkach są rozbierane - czyli m.in. na czas siusiania i robienia kupki.

W zimie i jesienią również w naszych szerokościach geograficznych zdjęcie ubranka z dolnych partii ciała może być sygnałem dla twojego dziecka, że przyszedł czas na wypróżnienie się.